Bijna al mijn gedichten deel ik via mijn facebookpagina @janineschrijftgedichten. Niet iedereen heeft Facebook, maar soms wil je misschien wel een gedicht lezen. Daarom wil ik nu af en toe een gedicht in een blog zetten. Zo is het voor iedereen met internet mogelijk om de gedichten te lezen. Ik heb geen idee of hier vraag naar is of dat het gewaardeerd wordt. Dus laat gerust een reactie achter, dan weet ik of ik het moet blijven doen of niet. Alvast heel vriendelijk bedankt.

Kindergedichten

Het begon eigenlijk heel simpel.

Mijn zoon houdt van dieren en is dol op verhalen. Voor de grap schreef ik een kindergedichtje voor hem: een giraf die aan yoga deed. Hij vond het geweldig. Er werd meteen een leuke tekening bij gemaakt. Zo ontstonden de eerste kindergedichten.

Al snel kwamen er meer, en hij bleef ze geweldig vinden. De tekeningen maakt hij er helaas niet meer altijd bij, maar hij kan de gedichten zeker nog waarderen. Zo liggen er inmiddels zo’n 20 gedichten, verspreid over vijf jaar, te wachten tot ze echt verteld gaan worden.

Toen vond ik iemand die geweldig kan tekenen, en toen kwamen de plannen. Hoe leuk zou het zijn om een eigen kinderboek te maken?

Inmiddels krijgt het boek steeds meer vorm. Er zijn al heel wat tekeningen gemaakt, de eerste uitgevers zijn benaderd, en nu is het wachten, hopen, en nog eens wachten! Er moet toch ergens een uitgever zijn die dol is op dieren én op de verhalen die deze dieren meemaken – en dan ook nog met leuke tekeningen erbij! Het kan een heel leuk kinderboek worden.

De dieren beleven van alles en worstelen soms met kleine dingen die voor kinderen heel herkenbaar zijn. Simpele alledaagse dingen, maar voor een kind soms echt een uitdaging. Een olifant die zich schaamt in zijn blootje, een tijger met watervrees, een krokodil die zijn melktanden verliest… en zo gaat het maar door.

En terwijl ik dit schrijf, kan ik niet wachten om deze verhalen straks te delen. Voor mijn zoon, voor kinderen die van dieren houden, en misschien stiekem ook voor het kind dat in mijzelf nog steeds rondloopt.

Helpen jullie me mee hopen dat de dieren straks echt hun verhaal in een echt kinderboek mogen vertellen? Een beetje steun is altijd welkom, dan begint het boek vanzelf al een beetje te leven. 

Als samen ineens verleden tijd is...

Ik schrijf gedichten die dichtbij mezelf blijven. Hoe ik iets voel. 

De afgelopen twee maanden werd dit het meest bekeken en gedeeld via de facebookpagina Janine schrijft gedichten. 

Het gaat over iets wat we bijna allemaal kennen: het moment waarop ‘samen’ ineens verleden tijd wordt. Wanneer een ‘wij’ uit elkaar valt, maar de herinneringen blijven.

Dit gedicht is voor iedereen die ooit afscheid moest nemen van samen.

Samen tot voorbij het einde...

De dagen vol wensen...

Soms maakt mijn hart een sprongetje

Hiep hiep hoera! De website bestaat een jaar. 

Als samen verleden tijd is...

Je jas hangt aan de kapstok

De vicieuze cirkel

Dit gedicht schreef ik twee jaar geleden. We zitten eigenlijk altijd wel in een cirkel. Toch kun je de cirkel een klein beetje vormen. Blij dat ik voor mezelf gekozen heb. Het is moeilijk, maar zeker de moeite waard. 

Onderstaand gedicht schreef ik een jaar geleden. Toen ik mijn logo ging ontwerpen, dacht ik deze moet rond zijn. Dat is mijn cirkel. Mijn initialen in het midden, omdat ik middenin de cirkel sta. Mijn moeder is mijn inspiratiebron, dus zij mag zeker niet ontbreken. Dat is de veer, als symbool voor haar kracht. Mooi om hier weer eens bij stil te staan. 

Ik neem je mee (vader, is op verzoek aangepast)

Ik neem je mee

Het was wel weer tijd om een gedichtje hier te plaatsen.